I Krajowy Lot Okrężny – zawody lotnicze rozegrane w Polsce w dniach 16–17 września 1922 roku. Były to pierwsze zawody lotnicze zorganizowane w Polsce.
Z inicjatywą zorganizowania zawodów wystąpił Departament Żeglugi Powietrznej Ministerstwa Spraw Wojskowych. Zostały one zorganizowane przez Departament wspólnie z powołanym w 1921 Aeroklubem RP, który sprawował kontrolę sportową zawodów, kierując się przepisami Międzynarodowej Federacji Lotniczej (FAI)T. Malinowski, op.cit..
W zawodach wzięło udział 14 załóg oraz jeden pilot poza konkursem, startujących wyłącznie na sprzęcie wojskowym. Sześć załóg startowało na samolotach rozpoznawczo-bombowych Breguet XIV, pięć na dwumiejscowych myśliwcach Bristol F.2 Fighter, dwie na rozpoznawczych Ansaldo A.300 i jedna na Ansaldo SVA-9. Samoloty różniły się prędkościami, najwolniejsze były Breguety. Załogi zostały wystawione przez pułki lotnicze, także obsługę samolotów zapewniali mechanicy poszczególnych pułków. Większość sprzętu była dość zużyta i głównym problemem zawodników były niesprawności silników. Poza konkursem leciał kpt. Tomasz Turbiak na jednomiejscowym myśliwcu Ansaldo A.1 Balilla.
Punktowany był przelot w jak najkrótszym czasie na całej trasie Warszawa-Lwów-Kraków-Poznań-Warszawa, długości 1245 km oraz jej poszczególnych czterech etapach.