Kamienica Pod Złotym Psem () – kamienica na wrocławskim rynku, na jego wschodniej pierzei, na tzw. stronie Zielonej Trzciny (niem. Grüne-Rohr-Seite) lub Zielonej Rury(według Mateusza Golińskiego ta część pierzei nosiła nazwę "Pod Podcieniami Kapeluszników").
Historia i architektura thumb|left|180px|Kamienica Pod Złotym Psem z 1926 roku (z lewej)
Pierwszy murowany, jednotraktowy, budynek na posesji został wzniesiony w XIII wieku. Miał około 19 łokci szerokości i był na ok. 55 łokci długi i nie sięgał do linii ulicy Wita Stwosza. W pierwszej połowie XIV wieku do budynku dodano dłuższe pasmo wzdłuż ulicy. W drugiej połowie XIV wieku budynek od frontu jak i od strony północnej posiadał przedproża, przy czym w ścianie frontowej od strony Rynku wydzielone było jedno wejście, a od strony ulicy Wita Stwosza znajdowało się siedem lub sześć wejść. Wejścia te prowadziły do pojedynczych pomieszczeń na parterze oddzielonych od siebie drewnianymi przepierzeniami. Do dziś z tego okresu zachowały się pozostałości ściany wymurowanej w wątku jednowozówkowym. Do 1408 roku kamienica była połączona z sąsiadująca parcelą Rynek 40.