Termin „psychiatria” (), stworzony w 1808 r. przez Johanna Christiana Reila, pochodzi z greckiego psychē () – dusza, umysł, tchnienie życia oraz iatrós () – lekarz, uzdrowiciel. Oznacza dział medycyny, koncentrujący swą uwagę na psychice, którego celem jest badanie, zapobieganie i leczenie zaburzeń psychicznych.
Obecnie w psychiatrii dostrzega się potrzebę zrównoważonego podejścia do problemów zdrowotnych, uwzględniając zarówno aspekty biologiczne, jak i posiadające naturę psychologiczną. Z tego powodu uważa się, że psychiatra powinien być zaznajomiony nie tylko z naukami biologicznymi, w tym neurologią, ale także naukami społecznymi (psychologia). W obszar zainteresowania dyscypliny włącza się zarówno subiektywne doświadczenia i stany psychiczne pacjenta, jak i obiektywną wiedzę na temat fizjologii człowiekaGuze S.B. (1992). Why Psychiatry is a Branch of Medicine. New York: Oxford University Press, p. 131. .. Psychiatria dzieli zaburzenia psychiczne na trzy ogólne kategorie: choroby psychiczne, zaburzenia uczenia się i zaburzenie osobowości. Na przestrzeni wieków procedura diagnozy i leczenia zmieniała się. Pod koniec XX w.