Tego typu charakterystyczne dla Fryderyka II działanie zostało skutecznie zneutralizowane przez silne umocnienia.
Przebieg bitwy Bitwę rozpoczęli Prusacy atakując flankę rosyjskich pozycji. Atak ten był udany i jeżeliby Fryderyk przerwał w tym miejscu natarcie (tak jak radził jego brat, Henryk Pruski), Kunowice mogłyby stać się kolejnym pruskim zwycięstwem. Jednak pruski wódz chciał wykorzystać początkowe powodzenie i zdecydował się kontynuować walkę wprowadzając kawalerię gen. Friedricha Wilhelma von Seydlitza. Kawaleria pruska poniosła jednak duże straty i nie osiągnęła powodzenia.
W momencie, gdy siła pruskich ataków osłabła, do akcji weszła austriacka kawaleria (dotychczas trzymana w rezerwie). Sprawne przegrupowanie sił austriacko-rosyjskich przy aktywnym wsparciu artylerii i kontrataku piechoty rosyjskiej doprowadziło do odzyskania pozycji i odwrotu (wkrótce panicznego) piechoty pruskiej, co przerodziło się w natarcie wojsk sprzymierzonych. Paniczny odwrót sił pruskich został pogłębiony przez zdecydowany atak kawalerii sprzymierzonych. Jedynie 3 000 ludzi dotarło jako zwarty oddział do Berlina. Armia pruska była rozbita. Straciła ok. 19 000 żołnierzy i 172 działa, została rozproszona i w bezładzie wycofywała się. Sojusznicy stracili ok.