282..
Pod koniec XVIII wieku Potoccy sprzedali Potok Złoty i majątek zaczął przechodzić z rąk do rąk, co spowodowało jego zubożenie. W 1875 roku jego właścicielem jednak został Włodzimierz Gniewosz (1838–1909), który położył duże zasługi w odbudowie miasteczka, oraz zbudował tzw. „Dwór Gniewoszów”. Mieściła się w nim znakomita kolekcja malarstwa m.in. Fałata i Kossaka. Po Włodzimierzu Złoty Potok odziedziczył Aleksander Gniewosz (1873–1930), a po nim Aleksander jr Gniewosz (1920-2003) – uczestnik bitwy o Monte Cassino oraz Antoni Gniewosz (ur. 1922). W rodzinie Gniewoszów Potok Złoty pozostawał do 1939 roku. We wsi ustanowiono kaplicę grobową Gniewoszów
14 maja 1891 pożarPotok złoty. „Kurjer Lwowski”. 135, s. 5, 16 maja 1891., który wybuchł w klasztorze dominikanów strawił prawie czwartą część miastaKronika. Potok złoty. „Kurjer Lwowski”. 135, s. 5, 16 maja 1891..
W 1901 działała gorzelnia Markusa Leiba BergmannaGorzelnie i Fabryki wódek w Galicji w 1901 r..
Po zakończeniu I wojny światowej, od listopada 1918 r.