Możliwość okołoporodowej transmisji wirusa z matki na noworodka wynosi około 5-6%. Jak dotąd nie znaleziono skutecznej szczepionki przeciw HCV. W wielu przypadkach możliwe jest zahamowanie działalności wirusa w organizmie, a nawet zahamowanie procesu jego namnażania, dzięki takim środkom jak interferon i rybawiryna. W trakcie badań jest szereg nowych leków, takich jak wiramidyna czy kwas lukrecjowy.
Do zakażenia HCV najczęściej dochodzi podczas zabiegów medycznych: operacji, zabiegów chirurgicznych, badań (np. bronchoskopia) zabiegów stomatologicznych zastrzyków pobierania krwi bez zmiany rękawiczek przez pielęgniarkę dializ przyjmowania produktów krwiopochodnych i przeszczepiania narządów (zwłaszcza przed 1992) usuwania znamion.
Można się też zakazić podczas: manikiuru, pedikiuru wizyty u fryzjera (zranienie brzytwą, żyletką, nożyczkami) akupunktury używania tych samych przyborów kosmetycznych przez członków rodziny robienia tatuaży przekłuwania uszu lub kolczykowania ciała bójki (jeśli doszło do kontaktu z krwią) uprawiania sportów kontaktowych (boks, piłka nożna, koszykówka), jeśli doszło do uszkodzenia ciała stosunku seksualnego (prawdopodobieństwo zarażenia się HCV od monogamicznego partnera heteroseksualnego wynosi maksymalnie 0,07% rocznie – jedno zakażenie następuje na 190 000 stosunków), ryzyko rośnie