Ich synem był Louis-Marie Stanislas Fréron (1754–1802) który odegrał pewną rolę podczas Rewolucji Francuskiej.
L’Année littéraire thumb|200px|„L’Année littéraire” – wydanie z 1781 roku W roku 1754, Fréron założył L’Année littéraire, który był dziełem jego życia i który prowadził do śmierci w roku 1776. Zwalczał na jego łamach radykalne poglądy Encyklopedystów i les Philosophes, broniąc religii i Monarchii. Pismo odniosło sukces i Freron kupił sobie wspaniały dom przy paryskiej rue de Seine, został filantropem i wspomagał biednych. W swym pięknym domu miał zaszczyt gościć pierwszego ministra księcia de Choiseul, księcia Orleanu i Stanisława Leszczyńskiego.
Atakował przede wszystkim Woltera (Voltaire), m.in. w swych pismach: Lettres sur quelques écrits du temps i sublime dans quelques-uns de ses écrits, rampant dans toutes ses actions ». Krytyka była często bardzo surowa, lecz utrzymana w grzecznym i kulturalnym tonie.