jako doktor, który za darmo leczył ubogich. W 1843 roku ogłosił na łamach „Pamiętnika Towarzystwa Lekarskiego Warszawskiego” rozprawę O elektryczności jako środku lekarskim.
Bentkowski był oponentem pracy doktorskiej Roberta Remaka i jemu też Remak poświęcił swoją pracę (Amico suo dignissimo Alfredo de Bentkowski)Robert Remak, Observationes anatomicae et microscopicae de Systematis ner- vosi structura. Berolini, Reimer: 1838:8?VI + 41 + 1 z 2 planszami. Amico suo dignissimo Alfredo de Bentkowski med. et chir. Dr..
Życie zakonne W 1843 roku, pod wpływem zakonnika Zmartwychwstańców Piotra Semenenki, Bentkowski porzucił wbrew radom Marcinkowskiego życie świeckie i udał się do Rzymu, gdzie wstąpił do klasztoru tej kongregacji. Działał tam także w swym zawodzie, lecząc m.in. sławną matkę Makrynę Mieczysławską.
Po odbyciu studiów teologicznych święcenia kapłańskie otrzymał w Wigilię 1848 roku i został kapelanem przy kościele Andrzeja Apostoła i Klaudiusza, patrona Burgundii. 14 miesięcy później zmarł na gruźlicę płuc. Pochowany został w Rzymie i upamiętniony na nagrobku rodziców (zm.