Po upadku cesarstwa rzymskiego pomnik uniknął zniszczenia dzięki przeświadczeniu, że płaskorzeźba na południowej stronie kolumny przedstawia zaślubiny cesarza Konstancjusza I z Heleną, późniejszą świętą.

Jako pomnik grobowy nie zawierał szczątków zmarłych, jakkolwiek podczas prac restauratorskich w 1985-86 natrafiono w cokole od strony zachodniej na kryptę (o wymiarach 2 x 2x 2 m) przewidzianą na urny z prochami.

W spuściźnie kulturowej Uderzający kształt tego zabytku, jego dekoracyjność, a także położenie sprawiły, że od dawna utrwalano go w opisach i wizerunkach. Do najstarszych należy wyobrażenie na mapie Mercatora z 1567, zilustrował go też kartograf Joan Blaeu (1649). W relacji z podróży wspomniał go towarzyszący nuncjuszowi papieskiemu Fulvio Ruggieri (1562);