W 1904 przeniósł się do Lwowa w roku 1905 utworzył drugą na ziemiach polskich katedrę pediatrii, w 1909 przy poparciu namiestnika Galicji Andrzeja Potockiego niewielką, ale nowoczesną klinikę pediatryczną. W 1905 zainicjował „Lwowski Tygodnik Lekarski”, który następnie współredagował, w 1908 z Józefem Brudzińskim założył „Przegląd Pediatryczny” i wraz z nim go redagował. W 1909 zainicjował utworzenie we Lwowie Towarzystwa Ochrony Dziecka. W 1913 został profesorem zwyczajnym. W czasie zajęcia Lwowa przez Rosjan w latach 1914–1915 pozostał na miejscu i zarządzał klinikami internistyczną, chirurgiczną, okulistyczną i położniczą.
Jako pierwszy na świecie ogłosił w 1912 na Kongresie Pediatrycznym w Paryżu wyniki swoich prac doświadczalnych na temat wpływu światła słonecznego na osadzanie się wapnia w kościach.
Zmarł nagle 1 sierpnia 1918 we Lwowie na wylew krwi do mózgu. Został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie 3 sierpnia 1918.