thumb|upright|Adam Mickiewicz Legion Mickiewicza (również Legion Włoski, Legion Polski, Zastęp Polski) – jednostka wojskowa utworzona przez Adama Mickiewicza 29 marca 1848 r. w Rzymie i działająca w okresie Wiosny Ludów.
Pierwotnym zadaniem formacji był udział w wojnie o niepodległość Włoch. Liczący ok. 200 żołnierzy oddział wziął udział w kilku bitwach, m.in. w Lombardii, oraz w walkach miejskich w Genui i Rzymie. Próba odsieczy rewolucji węgierskiej skończyła się rozbiciem i rozproszeniem Legionu w Grecji.
Legionowi Mickiewicza towarzyszyły od początku hasła polityczne i społeczne, ujęte w , który opracował sam Mickiewicz. Wyrażały one m.in. wierność ideałom chrześcijańskim (art. 1–3) przy zachowaniu wolności sumienia i tolerancji religijnej (art. 6–7), równość wszystkich obywateli (art. 8), uwłaszczenie chłopów w ramach gminy (art. 13), równouprawnienie kobiet (art. 11). Widoczne też w nim były hasła panslawizmu – współpracy i braterstwa wszystkich narodów słowiańskich (art. 12 i 15), a także filosemityzmu (art. 10) – w oddziale służyli również Żydzi. Według Jadwigi Maurer ideą Legionu włoskiego była „utopia socjalizmu”.