Syreny na Rynku Starego Miasta i trytonów w sadzawce otaczającej kolumnę Zygmunta.
Po upadku powstania styczniowego nastąpiły restrykcje władz carskich i Minter przestawił fabrykę na produkcję emaliowanych i cynowych naczyń kuchennych. W 1881 sprzedał fabrykę warszawskim zakładom Wulkan S.A. i osiedlił się w zakupionym ok. 1870 majątku Gołoszyce koło Opatowa, gdzie zmarł w 1892 r. Zwłoki przewieziono do Warszawy i pochowano na cmentarzu ewangelicko-augsburskim (aleja F nr 44).
Życie prywatne W 1836 poślubił Ludwikę z Czarneckich, z którą miał czworo dzieci: Zofię, Karola Ludwika, Ludwikę i Stanisława Karola. Ostatnim z rodu był syn Stanisława Karola, Zygmunt Karol (1883–1920), podporucznik 3 Pułku Ułanów Śląskich, kawaler orderu Virtuti MilitariMinter, Polen aus freier Wahl: Deutschstämmige Familien in Warschau im 19. und 20. Jahrhundert..
Przypisy
Bibliografia Eugeniusz Szulc, Cmentarz ewangelicko-augsburski w Warszawie, Warszawa 1989
Kategoria:Polscy przedsiębiorcy XIX wieku Kategoria:Polscy przemysłowcy (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Absolwenci Liceum Warszawskiego Kategoria:Ludzie związani z Warszawą (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Urodzeni w 1812 Kategoria:Zmarli w 1892 Kategoria:Pochowani na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie