Historia Stacja powstała w 1888 roku. Około 1927 architekt Władysław Czarnecki zaprojektował przebudowę stacji. Miał to być dworzec dla składów podmiejskich jadących z kierunku wschodniego i kończących tu bieg. Obiekt miał być reprezentacyjny i wyposażony w duży hol. Projekt zatwierdziło Ministerstwo Kolei, ale nigdy nie został on zrealizowanyWładysław Czarnecki, Wspomnienia architekta. Tom pierwszy. 1895-1930, opr. Hanna Grzeszczuk-Brendel, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 2005, s.104, . Podczas II wojny światowej stacja została poważnie zniszczona, a odbudowano ją w 1946 roku. Przez lata nosiła nazwę Poznań Tama Garbarska.
We wrześniu 1950 stwierdzono w rejonie stacji (ulica Garbary róg Północnej, pod płotem stacyjnym) jedno z pierwszych w Polsce stanowisk iwy rzepieniolistnej, która została tu zawleczona prawdopodobnie z kolejowym transportem wojskowym w czasie II wojny światowej. Było to kilka okazów, przekraczających dwa metry wysokości. Rośliny odnawiały się rokrocznie w mniej więcej tej samej liczbie. Towarzyszył im, również zawleczony, szarłat szorstkiJarosław Urbański, Iva xanthiifolia N u t t. (Compositae) w Poznaniu, w: Sprawozdania Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, nr 1/1955, s.332.