Leży w historycznej ziemi bełskiej.
W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa przemyskiego.
Lubaczów sąsiaduje z gminami miejsko-wiejskimi Oleszyce i Cieszanów oraz gminą wiejską Lubaczów.
Środowisko naturalne Według danych z roku 2006 Lubaczów miał obszar 25,7 km², w tym: użytki rolne: 72% użytki leśne: 11%
Miasto stanowi 1,97% powierzchni powiatu.
Demografia Według danych z 31 grudnia 2021 miasto liczyło 11 670 mieszkańców. Dane z 31 grudnia 2021: Opis Ogółem Kobiety MężczyźniJednostka osób % osób % osób %Populacja 11671 100 6111 52,4 5559 47,6Gęstość zaludnienia[mieszk./km²] 454,2 237,8 216,4
Piramida wieku mieszkańców Lubaczowa w 2014 roku 690x480px
Historia
Pierwsza wzmianka o Lubaczowie pochodzi z 1214 roku. Wówczas na mocy traktatu spiskiego zawartego pomiędzy Leszkiem Białym, księciem krakowskim i sandomierskim, a królem węgierskim Andrzejem, gród otrzymał wojewoda Pakosław Lasocic. Początkowo istniał pod nazwą Lubacew (Ljubacew). Król Kazimierz Wielki pomiędzy latami 1340-1360 zbudował w Lubaczowie zamek obronny, o czym napisał Janko z Czarnkowa w Kronice Katedralnej Krakowskiejhttps://zabytek.pl/pl/obiekty/lubaczow-pozostalosci-zamku-i-fortyfikacji/dokumenty/PL.1.9.ZIPOZ.NID_N_18_EN.311553/2. Od 1376 roku utrwala się forma Lubaczów. Prawa miejskie uzyskał w 1376 roku.