W latach 50. XX wieku w katowickich szkołach zorganizowano konkurs na uczniowski projekt pomnika. Mimo odpowiedzi ze strony młodzieży, władze nie zdecydowały się poczynienie jakichkolwiek starań o budowę pomnika. W 1964 roku zorganizowano konkurs rzeźbiarski na projekt, który wygrała praca Teresy Rauszer-Michałowskiej. Pomnik miał stanąć przy ul. Bankowej, gdzie wznoszono budynek nowej szkoły. Sprawa budowy pomnika harcerskiego została jednak wyciszona.
Kolejną próbę uczczenia harcerzy września podjęło Stowarzyszenie Architektów Polskich oraz Związek Polskich Artystów Plastyków. Rozpisano konkurs na projekt, którego wyniki ogłoszono we wrześniu 1969 roku. Wpłynęło 51 projektów. Nagrodzona została praca Ryszarda Trzcińskiego i Krzysztofa Majki z Krakowa. Informacja o konkursie ukazała się na łamach „Trybuny Robotniczej”. Dokumentacja konkursowa została zatrzymana w biurze Józefa Grygiela. Powołany został społeczny komitet budowy pomnika, na którego czele stanął przewodniczący Miejskiej Rady Narodowej w Katowicach, późniejszy prezydent miasta Paweł Podbiał. Społecznie zebrano 195 000 złotych oraz ponad tonę metali kolorowych. Pieniądze zdeponowane zostały na koncie Katowickiej Komendy Chorągwi ZHP. Do budowy pomnika nie doszło.