1900 – I wojna światowa Idea opodatkowania kraju podzieliła społeczeństwo na dwie grupy z odmiennymi opiniami. Środowisko demokratów opowiadało się za wprowadzeniem podatku, a republikanie byli przeciw. Prezydent Theodore Roosevelt, pomimo że był republikaninem, w 1908 złamał jednomyślność partyjną i zażądał wprowadzenia podatku od dochodu. Nie udało mu się przeforsować swojego pomysłu przed upływem kadencji. Jednak w 1913 za zgodą 36 stanów Kongres wprowadził 16. poprawkę do Konstytucji legalizującą podatek dochodowy.
13 października 1913, ówczesny prezydent Woodrow Wilson podpisał odpowiednią deklarację, rozpoczynając erę podatkową w USA. Pobieranie pieniędzy od obywateli było wówczas proste. Książka zawierająca wszystkie przepisy na ten temat liczyła tylko 16 stron (obecnie kilkanaście tysięcy). Od dochodu na rok powyżej 3000 USD i 4000 USD dla osoby w związku małżeńskim płaciło się podatek w wysokości 1%. Zarabiający powyżej 5000 USD płacili 6% od dochodów. Przy takim progu podatkowym było bardzo mało osób płacących podatek, przez co państwo czerpało z nich niewielkie korzyści.