Przywilej piotrkowski bazował na krakowskim i był kolejnym dokumentem, który miał na celu ukształtowanie nowej rzeczywistości politycznej u progu rządów nowego władcy. W art. 3 dokumentu pojawia się zwrot: terre videlicet Cracoviensis—terrigene Cracoviensi, Sandomiriensis—terrigene Sandomiriensi, et sic de singulis terris regni nostri, który nie występuje w przywilejach wielkopolskich, a występuje za to w przywilejach ogólnopolskich (przykład przywileju krakowskiego), lub stricte małopolskich. Dowodem na ogólnopolskie, a nie dzielnicowe znaczenie dokumentu jest jego przesłanie - przepisy w nim zawarte były istotne dla szlachty i duchowieństwa z całej Korony, a nie tylko dla jej partykularnej części.
Zachowane do XX wieku oryginały przywileju Piszący w 1907 roku Marceli Handelsman wymienił zachowane do jego czasów trzy oryginały przywileju oraz trzy inne wersje rzeczonego aktu, które w jego ocenie można uznać za wersje pierwotne. Wersje przywileju nie były jednakowe - różniły się stylem, charakterem, a w niektórych przypadkach nawet pojedynczymi zapisami. Zachowane dokumenty to: