thumb|Miniatura z Kodeksu przedstawiająca Chrystusa koronującego syna Gertrudy, Jaropełka, oraz Kunegundę miśnieńską, fol. 10v Kodeks GertrudyTak D. Leśniewska, Kodeks Gertrudy. Stan i perspektywy badań, „Roczniki Historyczne”, LXI, 1995, s. 141-170. (), zwany również Psałterzem z Cividale, Modlitewnikiem GertrudyTak T. Michałowska, Ego Gertruda. Studium historycznoliterackie, Warszawa 2001, passim., w literaturze zachodniej dominuje określenie Psałterz Egberta (; nie do końca dokładne, bowiem jest to nazwa głównego tekstu w kodeksie) – pergaminowy rękopis w formie kodeksu (o wymiarach: 239 mm × 187 mm), składającego się z 233 kart i zszytego w XI wieku. Jest przechowywany obecnie w Museo Archeologico Nazionale w Cividale del Friuli we Włoszech. Kodeks składa się z dwóch części: starszej — wykonanej dla arcybiskupa Trewiru Egberta w X wieku, i młodszej (z XI wieku — dla księżnej Gertrudy, córki króla Polski Mieszka II Lamberta i Rychezy. Psałterz zdobiony jest całostronicowymi miniaturami.