W 1941 roku Japończycy sprzedali chińskim kolaborantom około 15 000 włoskich karabinów Carcano i 30 000 nowych karabinów Arisaka własnej produkcji, które zostały przekazane najlepszym jednostkom Armii Nankińskiej. Używano również różnych modeli karabinów maszynowych, w szczególności zakupionych przez rząd Czang Kaj-szeka jeszcze przed japońską inwazją czechosłowackich lekkich karabinów maszynowych ZB-26, a także dostarczonych przez Japończyków ciężkich karabinów maszynowych Typ 3. Nawet gdy oddziały nankińskie były przyzwoicie uzbrojone, ilość otrzymywanej amunicji była ograniczona, ale później w trakcie wojny reżim nankiński produkował już część sprzętu we własnych fabrykach.
thumb|left|Wang Jingwei z oficerami Armii Pokojowego Budowania Narodu Wśród osób objętych rekrutacją przez rząd nankiński i Japończyków znaleźli się dawni oficerowie watażków z lat 1911–1928. Ze względu na osobistą lojalność chińskich żołnierzy wobec swoich dowódców, kilku nacjonalistycznych generałów, którzy zdezerterowali, zabrało ze sobą swoje armie. Wiele jednostek Narodowej Armii Rewolucyjnej zdezerterowało na rozkaz Czang Kaj-szeka, aby nie wyniszczać ich w walce z Japończykami i zachować je na późniejszą wojnę z chińskimi komunistami, z którymi, jak słusznie przypuszczał, będzie musiał walczyć po pokonaniu Japonii.