był starostą powiatowym w Pilźnie.
10 czerwca mianowany został radcą sekcyjnym na etacie sekcyjnym prezydium Rady Ministrów i przydzielony Ministrowi dla Galicji Florianowi Ziemiałkowskiemu. W 1882 r. mianowany został rzeczywistym Radcą Dworu. W 1886 roku rozpoczął pracę w pałacu pod Kawkami, czyli w biurze Namiestnictwa Galicyjskiego. Łoś należał do ekipy Kazimierza Badeniego, który objął Namiestnictwo. Badeni wprowadził w administracji krajowej niemal pruski dryl, stawiał na szerokie reformy. Za jego czasów w Namiestnictwie zapanował pragmatyzm, uproszczono procedury urzędnicze, zmieniono niektóre wewnętrzne przepisy; wszystko w celu podniesienia poziomu pracy urzędu namiestnikowskiego. Obok Łosia, w pałacu pod Kawkami, pojawił się prof. Michał Bobrzyński, przywódca „Stańczyków”. Wprawdzie W.A.Ł. był przede wszystkim świetnym administratorem i prawnikiem, niemniej można domniemywać, iż politycznie był konserwatystą i należał do grona zwolenników tej opcji. Po odejściu Badeniego do Wiednia, w Namiestnictwie pozostali nadal: Bobrzyńscy i Łoś, który 22 lipca 1904 r. mianowany został Wiceprezydentem Namiestnictwa Galicyjskiego, objął to stanowisko po Janie Lidlu. Pracował na tym stanowisku w okresie rządów dwóch Namiestników: hr. Andrzeja Potockiego (do jego tragicznej śmierci w 1908 r.) i prof. Michała Bobrzyńskiego.