Elektrownia w Shippingport z reaktorem PWR pracowała do 1974 r. Po przerwie i niezbędnej przebudowie w grudniu 1977 r. w zbiorniku starego reaktora ciśnieniowego umieszczono nowy rdzeń reaktora eksperymentalnego reaktora lekkowodnego powielającego typu LWBR (z ang. Light Water Breeder Reactor). Rdzeń ten oprócz paliwa rozszczepialnego, tj. uran U-235, zawierał również materiał paliworodny, którym w tym przypadku był tor Th-232. Przez kolejne pięć lat reaktor ten wyprodukował ok. 10 mln MWh energii elektrycznej.
Reaktory typu LWBR nie przyjęły się w energetyce komercyjnej ze względu na wysokie koszty budowy i eksploatacji. Reaktor w Shippingport został wyłączony 1 października 1982 r. W chwili wyłączenia rdzeń reaktora zawierał 1,3% paliwa więcej niż w momencie jego uruchomienia. Rozbiórka elektrowni rozpoczęła się we wrześniu 1985 r. i kosztowała 98 milionów dolarów (wycena z 1985 r.). Sam reaktor po demontażu trafił na specjalne składowisko w Hanford w stanie Waszyngton.
W 1976 na terenie przylegającym do elektrowni otwarto elektrownię jądrową Beaver Valley, która działa do dziś.