Wzmacniając pozycję swego władztwa król doprowadził w 1318 do założenia arcybiskupstwa w Saragossie, co uniezależniało Aragonię od władzy kastylijskich arcybiskupów z Toledo.
W kolejnych latach, powołując się na ustalenia układu z Anagni, Jakub wyruszył na podbój Sardynii i Korsyki. Obie te wyspy były de facto podporządkowane włoskim republikom kupieckim: Pizie (Sardynia) i Genui (Korsyka). Wojska Pizańczyków zostały ostatecznie pokonane w bitwie morskiej pod Locucisterną (1324), dzięki czemu Sardynia została włączona do władztwa Domu Aragonii, Korsyka jednakże pozostała przy Genui.
Jakub II zmarł 2 listopada 1327 w Barcelonie.
Rodzina Król Jakub II był czterokrotnie żonaty: Izabela kastylijska (zwana również Izabelą z Limoges), córka Sanczo IV, króla Kastylii. Małżeństwo zawarte zostało 1 grudnia 1291, gdy Izabela miała 8 lat. Zostało rozwiązane 1295. Drugim mężem Izabeli był Jan III, książę Bretanii. Zmarła w 1328. Blanka neapolitańska, córka Karola II Kulawego, króla Neapolu poślubiona w Villabertran 29 października 1295, zmarła 1310. Maria cypryjska, córka Hugona III, króla Cypru, tytularnego króla Jerozolimy, poślubiona per procura 15 czerwca 1315, a osobiście 27 listopada 1315 w Gironie.