XIV Korpus Pancerny () – jeden z niemieckich korpusów pancernych, uczestniczył w ataku na Związek Radziecki i walkach na froncie zachodnim.
Utworzony w czerwcu 1942 z przekształcenia XIV Korpusu Armijnego uczestniczącego w ataku na Związek Radziecki. Walczył przeciw Armii Czerwonej od sierpnia 1942 roku w składzie 6 Armii nad Donem i o Rostów. Trafił do kotła stalingradzkiego i skapitulował wraz z resztą sił niemieckich w tym mieście 2 lutego 1943 roku.
Ponownie tworzony od kwietnia 1943 roku w okupowanej Francji, przeniesiony do Włoch już we wrześniu brał udział w walce z aliantami w składzie 10 i 14 Armii (Grupa Armii C), m.in. pod Salerno, Sangro, Monte Cassino, o Toskanię, Florencję i Po. Wojnę zakończył w maju 1945 roku w Alpach.
Dowódcy korpusu generał piechoty Gustav Anton von Wietersheim (kwiecień 1941 – 14 września 1942) generał pułkownik Hans-Valentin Hube (14 września 1943 – 17 stycznia 1943) generał porucznik Helmuth Schlömer (17 stycznia – 29 stycznia 1943) generał pułkownik Hans-Valentin Hube (5 marca – 2 września 1943) generał wojsk pancernych Hermann Balck (2 września – październik 1943) generał pułkownik Hans-Valentin Hube (październik 1943) generał wojsk pancernych Fridolin von Senger und Etterlin (22 października 1943 – 2 maja 1945)