Mieli oni być zwerbowani i przeszkoleni w Syjamie lub okupowanych Chinach, a następnie podjąć partyzancką walkę z Brytyjczykami. Aung San i pierwszych 29 działaczy organizacji młodzieżowych, tzw. Trzydziestu Towarzyszy, przeszli szkolenie wojskowe na japońskiej wyspie Hajnan. W celu działalności w Minami Kikan płk S. Keiji przyjął birmańskie imię Bo Mo Gyo.
Birmańska Armia Niepodległościowa thumb|Birmańska Armia Niepodległościowa wkracza do Rangunu, 1942 Po wybuchu wojny Minami Kikan 28 grudnia 1941 r. ogłosiła oficjalnie w Bangkoku utworzenie Birmańskiej Armii Niepodległościowej (BIA) z Aung Sanem jako dowódcą i Ne Winem jako szefem sztabu. Liczyła ona początkowo 227 Birmańczyków i 74 Japończyków. Wchodzili oni w skład 7 niewielkich oddziałków, które uczestniczyły w japońskiej inwazji na Birmę w styczniu 1942 r. Wykonywały one zadania wywiadowcze, rozpoznawcze i sabotażowe, ale w kilku przypadkach walczyły też bezpośrednio z brytyjskimi wojskami. W tym czasie wzrosła ich liczebność. Po upadku Rangunu 8 marca, szeregi BIA gwałtownie się rozrosły. Kontynuowała ona dalszą walkę u boku japońskiej armii w toku dalszej kampanii.