Jednocześnie w 1732 okręt podległy Pawłuckiemu trzeci raz w dziejach przepłynął, na jego rozkaz, Cieśninę Beringa i jako pierwszy w dziejach, podczas przejścia cieśniny zauważył Alaskę, potwierdzając tym bliskość Ameryki i Azji. W 1733 r. w nagrodę za walki z Czukczami otrzymał stopień majora. Od 1733 do 1739 pełnił wysokie funkcje na Kamczatce, zajmując się m.in. rozpowszechnieniem rolnictwa i hodowli bydła wśród miejscowej ludności.
Od 20 czerwca 1740 do 28 czerwca 1742 był wojewodą jakuckim. W latach 1744–1747 na czele około 600 Kozaków i Koriaków poprowadził kolejne ekspedycje przeciwko Czukczom, odnosząc kilka militarnych sukcesów. Jednak w czasie ostatniej wyprawy jego oddział około 100 ludzi został rozbity, a on sam zginął w walkach z Czukczami. Pochowany w Jakucku.
Klęska i śmierć Pawłuckiego spowodowała praktyczne zakończenie prób militarnego podboju Czukczów i od drugiej połowy XVIII wieku podjęto udane próby włączenia Czukczów w skład Rosji drogą pokojową.
Bibliografia
Kategoria:Podróżnicy i odkrywcy XVIII wieku Kategoria:Polscy podróżnicy i odkrywcy Kategoria:Rosyjscy podróżnicy i odkrywcy Kategoria:Urodzeni w 1688 Kategoria:Zmarli w 1747 Dmitrij Pawłucki Kategoria:Rosjanie pochodzenia polskiego