podejmowane w nich zagadnienia wchodzą w zakres nowożytnej historii idei, filozofii przyrody, antropologii, etyki i filozofii politycznej.
28 maja 2012 roku Katolicki Uniwersytet Lubelski przyznał Spaemannowi tytuł doctora honoris causa.
Poglądy Jego prace koncentrują się wokół zagadnienia etyki chrześcijańskiej. W zakres jego zainteresowań wchodziły: bioetyka, ekologia i prawa człowieka. Za życia uważany był za jednego z najważniejszych żyjących etyków cnót. Był wysoko ceniony przez papieża Benedykta XVI. W publikacji z 1989 roku „Glück und Wohlwollen” (Szczęście a życzliwość) Spaemann bronił tezy, że szczęście wywodzi się z życzliwego działania, że człowiek stworzony jest przez Boga jako istota społeczna po to, by pomagać innym, odnaleźć prawdę i sens w zawiłym i bezładnym świecie.