Wyprawa pod dowództwem Kozyriewskiego wyruszyła w sierpniu 1711, odkrywając Wyspy Kurylskie (wcześniejsze odkrycie z 1643 dokonane przez holenderską ekspedycję, nie było w Rosji znane, podobnie jak odkrycia japońskie). Dłuższe i dokładniejsze badania Kuryli przeprowadził Kozyriewski na czele dużej ekspedycji w 1713. Wtedy też zebrał szereg informacji o północnej Japonii. Wykonał mapę Wysp Kurylskich, podał też liczne informacje meteorologiczne i etnograficzne o tym archipelagu. Po roku 1713 prowadził jeszcze kilka niewielkich wypraw po Kamczatce zakładając kilka fortów i klasztorów prawosławnych. Pomimo ułaskawienia, sprawę zabójstwa Atłasowa wznowiono i by uniknąć kary śmierci Kozyriewski w 1716 wstąpił do klasztoru prawosławnego na Kamczatce, przybierając imię Ignacy (Игнатий). W 1718 został głową Kościoła prawosławnego na Kamczatce. W 1720 jako zakonnik przybył do Jakucka. Z rozkazu władz duchownych został budowniczym klasztorów w Jakucji, a następnie w Tobolsku.