Największy okręt bitwy pod Trafalgarem w: „Morza, Statki i Okręty” 5/1998, s. 56.. Działa z pierwszej połowy XIX wieku były już znacznie udoskonalone. Zmniejszenie luzu pomiędzy kulą a lufą sprzyjało wzrostowi celności i donośności skutecznej (do ok. 1800 m). Od lat 1820. stopniowo czołowe marynarki, za francuską i brytyjską wprowadziły ujednolicone wagomiary dział na okrętach liniowych (30-32 funty), różniących się długością lufy i ładunkiem prochowym (lżejsze na wyższych pokładach). Od końca lat 30. XIX wieku zaczęto we flocie francuskiej i brytyjskiej, a następnie w innych wprowadzać nowe działa haubiczne strzelające pociskami wybuchowymi – granatami, wynalezione przez francuskiego generała Henri-Josepha Paixhansa. Najczęstszymi wagomiarami dział tego okresu stały się 24 i 32 funty;