218..
Historia thumb|left|Miasto w XVII wieku mały|lewo|skala=0.5|Herb Greifswaldu w sali plenarnej staromiejskiego ratusza w Gdańsku W miejscu pierwszej osady w 1193 roku odkryto złoża solankowe. Miejscowość została założona w 1199 roku, gdy cystersi założyli klasztor Eldena. Osada leżała na przecięciu ważnych szlaków nadmorskich oraz na wzgórzu, co zapewniało jej ochronę. W roku 1200 do miasta przyłączono obszar leżący na wschód z klasztorem cysterek i kościołem mariackim, a w roku 1240 tereny zachodnie z kościołem św. Jakuba. 14 maja 1250 roku Greifswald otrzymał z rąk księcia Warcisława III lubeckie prawa miejskie. Od 1296 r. mieszkańcy miasta byli zwolnieni ze służby w armii książąt pomorskich. W 1456 r. został założony najstarszy uniwersytet na Pomorzu – Uniwersytet w Greifswaldzie. Miasto leżało w granicach księstwa pomorskiego aż do wojny trzydziestoletniej, kiedy to od 1627 r. było okupowane przez siły Świętego Cesarstwa Rzymskiego, a następnie od 1631 r. przez Szwedów. Miasto zostało formalnie włączone w granice Szwecji jako część tzw. Pomorza Szwedzkiego. W latach 1713 i 1736 ucierpiało z powodu pożarów. W 1763 r. został założony w Greifswaldzie ogród botaniczny. W 1815 r. miasto znalazło się w granicach prowincji Pomorze Królestwa Prus.