Po pewnym czasie nadeszły posiłki rosyjskie w sile 3 rot (600 ludzi), jednakże widząc ogrom klęski, nie odważyły się one atakować powstańców, którzy w dwa dni później, nie doczekawszy się odsieczy, weszli na terytorium austriackie, gdzie Różycki zarządził rozwiązanie oddziału.
Znaczenie bitwy Jakkolwiek kampania Różyckiego nie przyniosła Polsce upragnionej niepodległości, znaczenie jej było ogromne: jazda wołyńska dosłownie „schodziła ze sceny niepokonana”, stoczywszy 8 potyczek, z których bitwa pod Salichą, przez rozmiary i przewagę wojsk nieprzyjacielskich, weszła do historii powstania styczniowego na równi ze starciami pod Chruśliną czy Żyrzynem. Wpisuje się ona w szeroki kontekst walki z rosyjską okupacją, stanowiąc dla przyszłych pokoleń wzór męstwa i odwagi.
Przypisy
Bibliografia Marian Dubiecki: Edmund Różycki, Kraków 1895. Piotr Łossowski, Zygmunt Młynarski: Rosjanie, Białorusini i Ukraińcy w powstaniu styczniowym, Wrocław 1959. Stefan Kieniewicz: Historia Polski 1795-1918, Warszawa 2002. Stefan Kieniewicz: Powstanie styczniowe, Warszawa 1983. Polski Słownik Biograficzny.
Kategoria:Bitwy powstania styczniowego w województwie wołyńskim Kategoria:Powstanie styczniowe na ziemiach zabranych Kategoria:Bitwy w 1863