Od 16 maja 1945 do 25 czerwca 1946 roku był przewodniczącym Komisji Zagranicznej Naczelnictwa ZHP.
5 kwietnia 1945 roku powierzono mu pełnienie obowiązków Naczelnika Harcerzy, w maju 1945 roku został powołany w skład Tymczasowej Naczelnej Rady Harcerskiej, która w dniach 22–23 maja 1945 roku wybrała go w skład Naczelnictwa ZHP oraz Naczelnika Harcerzy. Z funkcji naczelnika został zwolniony 4 maja 1948 roku, a więc prawie do chwili politycznej likwidacji ZHP.
Po odnowie ZHP w grudniu 1956 roku włączył się czynnie do pracy instruktorskiej. Od 1 lutego 1957 do 1958 roku był wizytatorem pracy Chorągwi w Głównej Kwaterze ZHP, a od 1 października do 11 czerwca 1959 roku wizytatorem w Dziale Organizacyjnym GK. Następnie pracował Centralnej Składnicy Harcerskiej i w Ministerstwie Gospodarki Komunalnej w Warszawie przy ul. Nowogrodzkiej 1/3 na stanowisku inżyniera BHP.
Mieszkał w Warszawie. Miał żonę i dwoje dzieci.