Po powrocie do Bordeaux U-219 został poddany przebudowie na podwodny transportowiec, mający przewozić materiały strategiczne pomiędzy III Rzeszą a portami Azji. W trakcie przebudowy wzmocniono uzbrojenie przeciwlotnicze okrętu kosztem zdemontowanej armaty kal. 105 mm, zainstalowano chrapy oraz przystosowano szachty minowe do przewozu ładunku. U-219 wypłynął z Bordeaux 23 sierpnia 1944 roku, płynąc dookoła Przylądka Dobrej Nadziei na Ocean Indyjski.
W trakcie tego rejsu okręt został 28 września w rejonie Wysp Zielonego Przylądka zaatakowany przez amerykańskie samoloty Grumman Avenger z lotniskowca eskortowego USS „Tripoli”. Jeden z atakujących samolotów, pilotowany przez porucznika Williama R. Gillespie, został zestrzelony przez artylerię przeciwlotniczą U-219. 12 grudnia 1944 roku U-219 wpłynął do portu w Batawii.
Po kapitulacji III Rzeszy U-219 został przejęty przez japońską marynarkę wojenną i od 15 lipca 1945 roku służył pod oznaczeniem I-505. W sierpniu 1945 roku okręt skapitulował przed Aliantami w Batawii.
Przebieg służby Dowódcy 12.12.1942. – 6.05.1945. Korvkpt.