Ustawa jest podstawowym aktem prawnym uchwalanym przez najwyższy organ ustawodawczy danego kraju (najczęściej parlament). Jest ona podstawową formą aktu normatywnego w której następuje uchwalanie prawa. Inne formy aktów normatywnych mają charakter szczególny i uchwalane są rzadko (np. konstytucje), albo są aktami niższego stopnia i stanowią uszczegółowienie regulacji ustawowych, lub mają charakter wewnętrzny lub proceduralny (np. uchwały). Aktami podobnymi w zakresie, jednak ustanawianymi przez organy władzy wykonawczej są dekrety.
Pod względem mocy prawnej ustawa jest najważniejszym aktem prawnym po konstytucji. Jest aktem samoistnym, niewymagającym odrębnej podstawy prawnej (choć konstytucje wskazują niekiedy delegację ustawową do uregulowania ustawą pewnej kwestii).
Ustawy wyznaczają relacje pomiędzy władzami publicznymi. Władza ustawodawcza jest związana przede wszystkim konstytucją i poprzez ustanawiane ustawy reguluje działania władzy wykonawczej i sądowniczej.