Na podstawie artykułu 7 japońskiej konstytucji premier Koizumi podał rząd do dymisji i zarządził nowe wybory na dzień 11 września 2005 roku co spotkało się z krytyką tak sojuszników jak i przeciwników premiera Koizumi. Przyczyną takiego stanu rzeczy była obawa Nowego Komitetu który był częścią koalicji rządowej przed utratą władzy, gdyż jej elektorat został przejęty przez FDP. Społeczeństwo japońskie poparło rząd Koizumiego w przedterminowych wyborach. Poparcie dla rządu Koizumiego wynosiło 46% jednak podczas wyborów uzyskało ponad 50%.
Polityka wewnętrzna i zagraniczna Koizumiego Prezes Rady Ministrów Koizumi starał się uczynić z przedterminowych wyborów parlamentarnych referendum prywatyzacyjne. Koalicjant (FDP) partia (DPJ) nie posiadał początkowo jasnego stanowiska w sprawie prywatyzacji. Zmusiło to władze partii do wyjścia z własnym programem prywatyzacyjnym. Polegał on na ograniczeniu publicznych oszczędności. Demokratyczna Partia Japonii widziała w prywatyzacji szansę na koniec pięćdziesięcioletniego okresu kontroli rządu i rozpoczęcie reformy wydatków rządu japońskiego. W przypadku klęski programu rządowego lider partii koalicyjnej Katsuya Okada oświadczył, iż poda się do dymisji. W polityce wewnętrznej panujący blok i DPJ różniły się w małym stopniu.