28 czerwca 1908 przyjął święcenia kapłańskie z rąk ordynariusza Ivrei Matteo Angelo Filipello.
Po otrzymaniu święceń powrócił na ziemie polskie. Pracował w Oświęcimiu, Daszawie, Przemyślu, Pleszowie, Krakowie, Warszawie jako wikariusz, katecheta i prefekt szkół, spowiednik, wykładowca teologii moralnej. Uczył również łaciny. Od 1934 pracował stale w Krakowie, szczególnie poświęcając się posłudze w konfesjonale.
23 maja 1941 został aresztowany przez hitlerowców razem z innymi krakowskimi salezjanami. 26 czerwca tegoż roku został przewieziony do niemieckiego obozu koncentracyjnego w Auschwitz, gdzie otrzymał numer obozowy 17364. Następnego dnia po przybyciu do obozu został zamordowany podczas pracy w kamieniołomach.
Pobyt w KL Auschwitz i męczeńska śmierć Po wybuchu II wojny światowej był przez pewien czas więziony w więzieniu Montelupich w Krakowie, a 26 czerwca 1941 został przewieziony do niemieckiego obozu koncentracyjnego KL Auschwitz i przydzielony do karnej kompanii (niem. Strafkompanie). 27 czerwca 1941 został skierowany do kamieniołomów. Dostał taczkę, kilof i łopatę, aby w pośpiechu skruszone kamienie ładować na taczkę i w biegu przewozić do 8-metrowego dołu, co w wieku 61 lat może nawet dla górnika być dużym problemem. Po jakimś czasie od tempa pracy i bicia upadł.