Do budowy piszczałek używa się drewna, metali i rzadziej innych materiałów.
Piszczałki organowe wargowe thumb|left|Budowa piszczałek wargowych – metalowej i drewnianej: 1 – dostroik, 2 – korpus, 3 – warga górna, 4 – wycięcie, 5 – rdzeń (serce), 6 – szczelina, 7 – warga dolna, 8 – noga, 9 – otwór wlotowy, 10 – śruba regulacyjna thumb|Niektóre formy piszczałek organowych wargowych
Zasada działania piszczałki wargowej zbliżona jest do fletu prostego bez bocznych otworów: wpadający przez stopę (nogę) strumień powietrza kierowany jest przez rdzeń (serce, kern, kiern, kierna) i szczelinę na wargę górną (ostrą krawędź w wycięciu). Ta rozcina strugę powodując powstanie szumu, który wytwarza w korpusie piszczałki falę stojącą będącą źródłem dźwięku.
U góry korpusu znajduje się dostroik – element służący do dokładnego regulowania wysokości dźwięku; istnieje wiele rozwiązań konstrukcyjnych dostroika. Niektóre piszczałki wyposażane są w baczki, bródkę i wałek – elementy umieszczane dookoła wycięcia i służące do ostatecznego kształtowania barwy, natężenia i wysokości dźwięku.