W Damaszku, na dworze sułtana Nur ad-Din, Andronikowi i Teodorze urodziło się dwoje dzieci: Aleksy i Irena. Wszyscy udali się do Bagdadu, a później dalej – do Sułtanatu Rumu, gdzie Andronik został mianowany panem zamku w Paflagonii.
Dalsze życie Kilka lat później Teodora i jej dzieci dostały się do niewoli Manuela I, który przetrzymywał ich w Konstantynopolu jako przynętę dla Andronika, by zachęcić go do powrotu do Bizancjum. W 1180 Andronik skapitulował i w 1182 odwiedził ojczyznę. Rok później został cesarzem, ale nie ma żadnych dowodów, że znowu żył z Teodorą. W tym czasie ich córka Irena poślubiła Aleksego (nieślubnego syna Manuela I i Teodory Vatatziny). Teodorze udało się przekonać Andronika, aby zapłacił okup za jej siostrzeńca – Izaaka Komnena, byłego bizantyjskiego zarządcy Izaurii (pojmanego w Armenii). Andronik później żałował swojej decyzji, ponieważ Izaak przejął kontrolę Cypru.
Przypisy
Teodora Komnena Kategoria:Królowe Jerozolimy Kategoria:Kochanki władców Kategoria:Urodzeni w 1145 Kategoria:Zmarli w XII wieku