Powiatowy Komitet Plebiscytowy przeprowadził rejestrację wszystkich uprawnionych do głosowania, organizował wiece i koncerty agitacyjne, gromadził fundusze na zapomogi i zaopatrzenie aprowizacyjne dla osób mających wyjeżdżać do miejscowości, w których się urodzili by tam głosować. Komitet zorganizował wreszcie sam wyjazd dla osób uprawnionych, którzy poprzez Dziedzice w dn. 20 marca 1921 roku udali się na Górny Śląsk.
Po III powstaniu śląskim z ramienia Komitetu Orłowski odwiedzał obozy, w których ulokowani zostali powstańcy; w Dworach, Babicach oraz w tzw. nowej osadzie barakowej w Oświęcimiu III, w której już od pierwszych miesięcy 1920 przebywało ok. 4 tys. uchodźców ze Śląska Cieszyńskiego. Organizował też dla powstańców wycieczki do Krakowa i Wieliczki, a także zaopatrzenie przede wszystkim w odzież i buty.
Za zasługi dla akcji plebiscytowej na Górnym Śląsku Orłowski został odznaczony 13 września 1921 roku w Krakowie.
Działalność muzyczna Orłowski nie ukończył studiów muzycznych, a wiedzę muzyczną zdobywał jako samouk. Będąc dyrygentem, dzięki dobrej znajomości techniki chóralnej, potrafił wydobyć z zespołu wszystkie elementy składające się na dobre wykonanie.