Kariera sportowa Podczas jednej z ulicznych bójek zobaczył go jeden z asystentów wybitnego polskiego pięściarza, Feliksa „Papy” Stamma, i zaproponował treningi boksu. Po nich zaczął uprawiać zapasy, judo i biegi lekkoatletyczne, dzięki którym zainteresował się kulturystyką. Ważył wówczas 56 kg, obwód jego klatki piersiowej wynosił 76 cm, a bicepsu 23 cm. W latach 60. XX wieku trenował w klubie TKKF „Syrenka” w piwnicy Hali Mirowskiej. Brał udział w ogólnokrajowych imprezach kulturystycznych, w tym zawodach w Sopocie, ówczesnych nieoficjalnych mistrzostwach Polski w kulturystyce. Trzy razy zdobył tytuł Mistrza Polski w kulturystyce, zaś pięć razy mistrza świata weteranów w sportach siłowych. Koledzy nazywali go żartobliwie „ostatnim Mohikaninem kulturystyki”.
Redaktor Stanisław Zakrzewski, prekursor kulturystyki w Polsce, pisał o nim na początku lat 70. jako o „czołowym kulturyście polskim w latach 1962–1970, posiadającym piękną sylwetkę”. Autor wydanej w połowie lat 90. historii polskiej kulturystyki Henryk Jasiak, uważał go za „jednego z najbardziej utalentowanych kulturystów na początku lat 60.”. Był wieloletnim prezesem Ogniska TKKF „Błyskawica” w Warszawie – jednego z najstarszych ośrodków kulturystycznych w Polsce.