Grupa składała się z jednego pułku artylerii lekkiej (pułku artylerii polowej – Field Artillery Regiment), czterech pułków artylerii ciężkiej (pułków artylerii średniej – Medium Artillery Regiment) i jednego pułku artylerii najcięższej (pułku artylerii ciężkiej – Heavy Artillery Regiment). Liczba pułków artylerii ciężkiej odpowiadała liczbie dywizji wchodzących w skład korpusu plus jeden. W wyniku doświadczeń wojennych pułk artylerii lekkiej został zastąpiony pułkiem artylerii ciężkiej. Ramowy skład armijnej grupy artylerii wyglądał następująco: trzy pułki artylerii ciężkiej (każdy uzbrojony w szesnaście 139,7 mm (5,5 cala) haubicoarmat Mk 3), dwa pułki artylerii ciężkiej (każdy uzbrojony w szesnaście 114,3 mm (4,5 cala) armat Mk 2), jeden mieszany pułk artylerii najcięższej uzbrojony w osiem 182,9 mm (7,2 cala) haubic Mk 6 i osiem 155 mm armat M2 Long Tom. Ogółem na uzbrojeniu grupy znajdowało się 96 armat, armatohaubic i haubic.
Wiosną 1943 r., w Iraku, w oparciu o etaty brytyjskiej AGRA, w składzie Armii Polskiej na Wschodzie zorganizowano 2 Grupę Artylerii.
Zobacz też Grupa artylerii 2 Grupa Artylerii (Grupa Artylerii Armii)
Bibliografia Mała Encyklopedia Wojskowa, tom I (A – J), Warszawa 1967, str. 67, Tadeusz Rawski, Piechota w II wojnie światowej, Warszawa 1984,
Kategoria:Jednostki artyleryjskie