Dużą rolę w jej utworzeniu odegrali także działacze Narodowej Partii Indonezji Ahmed Sukarno i Mohammad Hatta, od początku okupacji współpracujący z okupantami. Japończycy pozyskali Malajów głoszonym przez siebie hasłem „Azja dla Azjatów”.

Krajowcy zajmowali w PETA wszystkie stanowiska – od zwykłych żołnierzy do oficerów, co różniło ją od innych tego typu kolaboracyjnych formacji. Japońscy oficerowie pełnili jedynie funkcje doradców i szkoleniowe. Żołnierze formacji nosili mundury japońskiej armii, a także częściowo pochodzące z zapasów Królewskiej Armii Holenderskich Indii. Insygnia i stopnie też były japońskie. Zapleczem dla kadr PETA była organizacja młodzieżowa Barisan Hizbullah, utworzona w grudniu 1943 r. Japończycy przez cały okres okupacji nie dowierzali w lojalność PETA, dlatego m.in. nie utworzyli wspólnego dowództwa, ograniczali jej szkolenie, czy zakazywali kontaktów pomiędzy poszczególnymi pododdziałami rozlokowanymi w różnych miejscach.