Głębokość basenów portowych ograniczyła zanurzenie do 10 metrów.
Pierwsze zlecenia Tillmana (z lat 1912-1913) nigdy nie zostały ukończone, ale prowadzone prace studyjne miały wpływ na prace projektowe pancerników typu Pennsylvania, które były ogólnie powiększonym projektem wcześniejszego typu Nevada. W 1916 senator ponowił zlecenie i tym razem Biuro Konstrukcji i Remontów Marynarki stworzyło kilka projektów studyjnych, które także miały wpływ na następne typy pancerników (tym razem typu South Dakota), będące powiększeniem wcześniejszego typu Colorado)
Po stworzeniu pierwszych czterech projektów wybrano projekt IV do dalszych badań i stworzono na jego podstawie trzy kolejne (IV-1,2,3). Na żądanie Sekretarza Marynarki Josephusa Danielsa te projekty miały uzbrojenie główne składające się z dział 460-milimetrowych zamiast dział 406-milimetrowych używanych w poprzednich projektach. Marynarka uznała, że projekt IV-2 jest najbardziej praktyczny (lub też najmniej niepraktyczny) i zaprezentowała go Kongresowi na początku 1917 roku.