Konstrukcja Okręty typu Balao były rozwinięciem typu Gato. Główne różnice sprowadzały się do zastosowania grubszych arkuszy stali w budowie kadłuba sztywnego, stali HTS (high tensile steel) w budowie kiosku oraz zmienionej konstrukcji jego obudowy, co pozwoliło na jej dalsze zmniejszenie. Wspomniane pogrubienie kadłuba mocnego, umożliwiło zwiększenie zanurzenia o 100 stóp w porównaniu do typu Gato. Testowa głębokość zanurzenia wynosiła 400 stóp (122 metry)Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History of Their Impact, s. 25.. Podobnie jak jednostki typu Gato, okręty Balao wyposażone zostały w radary. Początkowo był to radar dozoru powietrznego SD oraz dozoru nawodnego SJ. W późniejszych latach oba były sukcesywnie wymieniane na nowsze urządzeniaNorman Friedman: U.S. Submarines Through 1945: An Illustrated Design History, s. 233-240..