Nowy pastor przełożony kontynuował prężną działalność wspólnoty i wzmagał jej rozwój. Z jego inicjatywy doszło do zmiany nazwy zboru na Chrześcijańska Społeczność w Warszawie. Wprowadził też nowy styl nabożeństw, zmienił też sposób działania Rady Zborowej oraz metody pracy w Społeczności. Jej nowymi pastorami pomocniczymi mianowano Kazimierza Barczuka, Bronisław Hurego i Władysława Dwulata. W dalszym ciągu rozrastał się zakres pracy z młodzieżą, a zbór miał znaczny udział w zakończeniu budowy kościelnego ośrodka wypoczynkowego w Ostródzie, uruchomionego 3 lipca 1983. W związku z kryzysem gospodarczym w Polsce, wspólnota rozbudowała działalność charytatywną, zajmując się rozprowadzaniem darów z innych krajów, otrzymywanych przede wszystkim dzięki wsparciu zamieszkałego w Kanadzie Jerzego Bajeńskiego. Pozyskiwano produkty spożywcze i odzież, jak również preparaty farmaceutyczne oraz sprzęt medyczny.