Po zakończonej wojnie, w 1945 roku powróciła do Warszawy, została primabaleriną Sceny Muzyczno-Operowej w Miejskich Teatrach Dramatycznych, a przez sezon 1946/47 była primabaleriną Opery Śląskiej. Od 1948 roku była solistką Opery Warszawskiej. W 1955 roku, po zakończeniu kariery tancerki, była pedagogiem baletu. Po przejściu na emeryturę w 1965 roku zajęła się choreografią, współpracując z wieloma warszawskimi teatrami. W ostatnim okresie życia przebywała w Domu Aktora w Skolimowie.
Do jej najważniejszych ról należały: przed wojną – Bachantka w Kleopatrze, Amazonka w Święcie Ognia, Żona Putyfara w Legendzie o Józefie, Dziewczyna w Weselu na wsi, a po wojnie – Cyganka w Coppélii, Pani Capuletti w Romeo i Julii, Księżna w Jeziorze łabędzim.
Związek Artystów Scen Polskich uhonorował ją tytułem Członka Zasłużonego.
Pochowana na cmentarzu Powązkowskim w Waraszawie (kwatera 101-2-24).
Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (18 kwietnia 1956) „za zasługi w dziedzinie sztuki teatralnej i pracy zawodowej”. Złoty Krzyż Zasługi (11 lipca 1955) „w 10 rocznicę Polski Ludowej za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki”. Medal 10-lecia Polski Ludowej (19 stycznia 1955) – Uchwała Rady Państwa z dnia 19 stycznia 1955 r.