Początkowo (1989–1992) był zawodnikiem I-ligowego Club Olympique Le Creusot, następnie (1992–1995) rugbistą FC Grenoble Rugby, z którym w sezonie 1992/93 zdobył wicemistrzostwo Francji, przegrywając 14:11 spotkanie finałowe z Castres Olympique z powodu błędu sędziego, co jest uważane za jeden z największych skandali we francuskim rugby. Na początku 1996 r. przeszedł do Paris Saint-Germain XIII, grającego w inauguracyjnej edycji Super League w rugby league. Po krótkim epizodzie w rugby league powrócił do rugby union, podpisując kontrakt z CA Brive, z którym odniósł największy sukces w karierze, zdobywając w edycji 1996/97 Puchar Heinekena i zostając wybranym najlepszym zawodnikiem meczu finałowego (wygrana 28:9 z Leicester Tigers). Później (1997–2002) grał w walijskim Cardiff RFC, zdobywając mistrzostwo Walii w sezonie 1999/2000. Był trenerem Ogniwa Sopot, Orkana Sochaczew i Lechii Gdańsk. W seniorskiej reprezentacji kraju w rugby union rozegrał 30 oficjalnych spotkań międzypaństwowych.
Przypisy
Kategoria:Polscy trenerzy rugby union Kategoria:Reprezentanci Polski w rugby union Kategoria:Rugbyści Lechii Gdańsk Kategoria:Rugbyści Ogniwa Sopot Kategoria:Rugbyści CA Brive Kategoria:Ludzie urodzeni w Gdańsku Kategoria:Urodzeni w 1966