Oddijana to szczególnie ważne miejsce dla starożytnego przekazu Ningma, który dotarł jako pierwszy do Tybetu i miał swoje główne pochodzenie właśnie z tego północno-zachodniego rejonu Pakistanu, a nie Indii. Formy tantr Maha, Anu i Ati Joga, czyli Dzogczen, związane z tym przekazem, nie były wcale znane w Indiach. Główną tantrą była Guhjagarbha, której indyjskiego pochodzenia dotychczas bezspornie nie udowodniono. Wiele światła na to rzucają odkryte dla świata na początku XX w. Manuskrypty z jaskiń w Dunhuang. Dopóki nie znano tych tekstów, wielu uczonych uważało, że Dzogczen był tybetańską innowacją, pochodzącą z o wiele późniejszego okresu (tzw. odkrycie term) i o prawdopodobnym pochodzeniu z autochtonicznej szamańskiej tradycji tybetańskiej Bon. Pisze o tym w opracowaniach współczesny badacz i tłumacz, dr Sam van Schaik, a na stronie http://earlytibet.com („Wczesny Tybet”), przytacza cytat ze starożytnotybetańskiego manuskryptu z X w., gdzie występuje nazwa Oddijany, „krainy Dolin”, i mistrza z tej krainy, Padmawadżry, czyli Padmasambhawy:
„Pokłon Padmawadźrze, przekraczającym Świat,