Brytyjska eskadra składała się, z wyjątkiem trzech, ze starych okrętów różnej wielkości i możliwości manewrowania. Okręty holenderskie też nie były w dobrym stanie. Kurs obydwu flot prowadził do spotkania, w związku z czym Parker oddzielił liniowce od konwoju i ruszył pełną prędkością na przeciwnika, korzystając z pozycji nawietrznej. Holenderski admirał pozostał przy ochranianych statkach handlowych, ustawił jednak swoje okręty w linii od strony przeciwnika i spokojnie oczekiwał nadpływających Brytyjczyków. Brytyjskie okręty pod dopłynięciu do przeciwnika w pośpiechu wchodziły do akcji, ustawiając się jak najbliżej wroga. Przez błąd Parkera, płynącego na czwartym w kolejności okręcie, który dążył do zaatakowania nieprzyjacielskiej jednostki flagowej, piątej w szyku, linie się przesunęły: ostatni okręt brytyjski pozostał bez przeciwnika, a w awangardzie Holendrzy mieli przewagę.