Dąbek unika określenia „rock” stosując zamiast niego szersze pojęcie „pop music”.

Osiem części zasadniczych mszy beatowej Katarzyny Gärtner to:

„Introitus Pieśń na wejście” – oparty na tekstach Psalmu 2 i 93 (92) (w opracowaniu K. Grześkowiaka), a poprzedzony recytacją Łk 2, 4-7 „Kyrie Panie zmiłuj się nad nami" „Gloria Chwała na wysokości" „Graduale Pieśń rozważania” – według Ps 2 i 93 (92) w opracowaniu K. Grześkowiaka „Credo Wierzę w Boga Ojca" „Sanctus Święty" (połączony z Benedictus) „Agnus Dei Baranku Boży" „Communio Pieśń na Komunię" – utwór instrumentalny na organy połączony z kolędą Płonie gwiazda z tekstem Kazimierza Grześkowiaka

Słuchacza mszy beatowej mógł w czasach jej premiery zaskoczyć język narodowy – polski, w którym są śpiewane teksty. Należy pamiętać, że omawiane dzieło zostało zaplanowane w połowie 1967 – w dwa lata po zakończeniu Soboru Watykańskiego II, który wzmiankował o możliwości zastosowania języków narodowych w liturgii zamiast języka łacińskiego.