OC-14 Groza ( z ros. „burza”) – rosyjski modułowy karabinek automatyczny.
Historia OC-14 Groza powstał jako broń modułowa, która może być łatwo dostosowywana do bieżącej sytuacji. W skład systemu wchodzi karabinek automatyczny, granatnik podlufowy, osłona lufy z chwytem przednim, celownik optyczny i tłumik dźwięku. Zespoły te pozwalają uzyskać broń w czterech konfiguracjach: OC-14-4A – karabin-granatnik. OC-14-4A-01 – karabinek automatyczny z chwytem przednim. OC-14-4A-02 – karabinek automatyczny bez chwytu przedniego. OC-14-4A-03 – wytłumiony karabinek automatyczny z celownikiem optycznym.
Przy konstruowaniu OC-14 starano się w maksymalny sposób wykorzystać podzespoły już produkowanego subkarabinka AKS-74U. Zmniejszyło to nakłady na rozwój i produkcję tej broni, ale spowodowało także że Groza jest dostosowana do użycia tylko przez strzelców praworęcznych. Zespołem konstrukcyjnym kierowali W. Telesza i J.W. Lebiediew.
Początkowo planowano produkcję wersji kalibru 5,45 × 39 mm, 5,56 × 45 mm, 7,62 × 39 mm i na nabój 9 × 39 mm. Pierwsze trzy miały być bronią przeznaczoną dla wojsk liniowych, czwarta strzelająca ciężkim nabojem 9 mm była przeznaczona dla oddziałów specjalnych.